|
Podstawowe zasady profilaktyki zdrowotnej
cholesterol
Rola w organizmie
Cholesterol to związek tłuszczowy, niezbędny do życia. Występuje
we wszystkich komórkach organizmu. Spełnia, więc odpowiednie
zadania w naszym ciele:
uczestniczy w budowie błony komórkowej,
wchodzi w skład tkanki nerwowej i mózgowej,
bierze udział w tworzeniu hormonów
wpływa na tworzenie się kwasów żółciowych (ma wpływ
na trawienie pokarmów),
decyduje o powstawaniu witaminy D w organizmie,
ma wpływ na funkcjonowanie układu odpornościowego.
Jego nadmiar powoduje w organizmie niekorzystne zmiany: tworzenie
się blaszek miażdżycowych, w konsekwencji zwężenie naczyń
krwionośnych i niedotlenienie serca, powstawanie kamieni żółciowych.
Podobnie ma się rzecz ze zbyt niskim poziomem cholesterolu,
który może doprowadzić do zaburzeń metabolicznych, napadów
agresji, zwiększać podatność na infekcje.
Sam cholesterol jest produkowany w organizmie głównie w wątrobie,
w jelicie cienkim i w skórze oraz dostarczany wraz z pożywieniem.
Jego nadmiar usuwany jest wraz z żółcią po przemianie do kwasów
żółciowych.
Cholesterol jako substancja tłuszczowa jest nierozpuszczalny
we krwi, więc dociera do wszystkich komórek organizmu za pomocą
nośników tzw. lipoprotein.
Istnieją różne rodzaje lipoprotein (wbrew potocznym opiniom
nie są to rodzaje cholesterolu, lecz nośniki odpowiedzialne
za jego transport w organizmie):
prebeta - lipoproteiny o bardzo małej gęstości (VLDL)
produkowane są głównie przez komórki wątroby. U człowieka
ulegają przekształceniu w LDL.
beta - lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) zwane
są powszechnie "złym cholesterolem", gdyż transportują
cholesterol do organów i komórek, w których jest on poddawany
dalszym przemianom. Największa część cholesterolu we krwi
jest połączona z LDL. Gdy w organizmie jest nadmiar cholesterolu,
LDL nie jest w dostatecznym stopniu przejmowany przez komórki,
lecz cyrkuluje we krwi. Ten nadmiar jest wtedy odkładany w
ścianach tętnic, prowadząc w ten sposób do rozwoju miażdżycy.
Alfa-lipoproteiny o wysokiej gęstości (HDL) syntetyzowane
i wydzielane przez wątrobę i jelita usuwają cholesterol
ze ścian naczyń przenosząc nadmiar cholesterolu z komórek
do wątroby. W wątrobie są poddawane przemianom, po których
cholesterol może być wreszcie wraz z żółcią wydalony z organizmu.
HDL wspomagając wydalanie cholesterolu, spełnia tym samym
funkcje ochronne przed miażdżycą. Ten typ jest nazywany "dobrym
cholesterolem".
Ile cholesterolu
Ogólną normą jest zawartość cholesterolu w ilości 200 mg/dl
i mniej, przy czym warto zbadać ilość HDL i LDL.
minimalne ilości HDL to
35-70 mg/dl u mężczyzn, zaś u kobiet 40-80 mg/dl, ale im więcej,
tym lepiej;
maksymalne ilości LDL to
mniej niż 135 mg/dl.
Podwyższony poziom cholesterolu całkowitego i LDL zalicza
się do najważniejszych czynników ryzyka choroby wieńcowej.
Miażdżyca powoduje zwężenie tętnic i pogorszenie przepływu
krwi, a w konsekwencji niedotlenienie i niedożywienie narządów.
Na brak tlenu wrażliwe są szczególnie mózg i serce. W miejscach
zwężenia tętnic przez złogi cholesterolowe mogą powstawać
skrzepy blokujące przepływ krwi. Może to grozić udarem mózgu
lub zawałem.
Nadmiar cholesterolu występuje u osób z rodzinną skłonnością
do chorób serca, z otyłością czy cukrzycą. Wadliwa dieta z
wysokim spożyciem tłuszczów zwierzęcych zawierających cholesterol,
a zbyt niskim spożyciem ryb, produktów pochodzenia roślinnego,
wpływa na podniesienie poziomu cholesterolu i zwiększenie
krzepliwości krwi. Wysokie ciśnienie krwi i palenie papierosów
powoduje uszkadzanie błony wewnętrznej tętnic, co sprzyja
przenikaniu do nich cholesterolu.
Należy, zatem dążyć za pomocą diety i leczenia farmakologicznego
do jego obniżenia, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko zawału
serca, udaru mózgu i zgonów wywołanych tymi chorobami.
Jak postępować, aby utrzymać odpowiednie
stężenie cholesterolu we krwi
Przede wszystkim unikać nadmiaru tłustych potraw i zbyt dużych
dawek produktów pochodzenia zwierzęcego, zawierających nasycone
kwasy tłuszczowe (ich źródłem są tłuste mięsa i wędliny, potrawy
smażone na maśle, smalcu, słoninie czy margarynach twardych).
Nie poleca się podrobów, tłustych wyrobów cukierniczych, pełnotłustego
mleka i jego przetworów, np. śmietany, serów żółtych i topionych,
konserw mięsnych, pieczywa białego. Należy unikać stresu,
zdenerwowania, gdyż są to czynniki wybitnie sprzyjające znacznemu
podnoszeniu się stężenia cholesterolu we krwi.
Nie ma jednak potrzeby całkowitej eliminacji cholesterolu
pokarmowego z naszej diety, trzeba tylko ograniczyć jego spożycie.
Co zatem powinno się spożywać?
Kasze, ciemne pieczywo,
płatki zawierają błonnik pokarmowy, który zmniejsza
stężenie cholesterolu we krwi.
Owoce i warzywa zawierają
błonnik oraz witaminy, wśród których beta-karoten i witamina
C i E działają antymiażdżycowo.
Mleko i produkty o obniżonej
zawartości tłuszczu, margaryny miękkie.
Oleje roślinne i ryby (gotowane,
wędzone, z rusztu) zawierają kwasy tłuszczowe wielonienasycone
działające przeciwmiażdżycowo.
Oliwę z oliwek źródło
jednonienasyconych kwasów tłuszczowych o działaniu przeciwmiażdżycowym.
Chude mięso (np. kurczaki,
ale bez skórki zawierającej dużo cholesterolu) i chudą wędlinę
(np. polędwicę).
Potrawy gotowane, duszone,
pieczone w folii lub na ruszcie.
Dieta powinna obfitować
w produkty pochodzenia roślinnego, gdyż nie zwierają one cholesterolu.
W dziennej dawce żywieniowej nie powinno spożywać się więcej
niż 300 mg cholesterolu.
Dla przykładu zawartość cholesterolu w niektórych produktach:
szklanka mleka 3,5% tłuszczu 35 mg cholesterolu, szklanka
mleka 0,5% tłuszczu 5 mg cholesterolu; sery żółte:
100 g sera Camembert 73 mg, Fety 89 mg, Rokpola
99 mg; sera twarogowego chudego 2 mg, tłustego
37 mg, jajo kurze całe (100 g) 360 mg (tu warto
nadmienić, że jajo kurze zawiera w swoim składzie duże ilości
lecytyny, która częściowo unieszkodliwia cholesterol), 100
g porcje: golonki, boczku, żeberek lub karkówki 66
mg cholesterolu, piersi kurczaka 58 mg, udek z kurczaka
84 mg, pasztet wieprzowy 370 mg, wątróbka wieprzowa
354 mg.
Joanna Czarkowska
|