|
Rośliny cebulowe i bulwiaste
zimujące w gruncie
Istnieje wiele gatunków roślin cebulowych i
bulwiastych, których piękno można podziwiać od bardzo wczesnej
wiosny do późnej jesieni. Omówione niżej rośliny należą do
grupy tych, które nie wymagają wykopywania na zimę.
Ze względu na to, że zimotrwałe rośliny cebulowe i bulwiaste
sadzi się na rabatę na 2-3 lata, gleba pod ich uprawę powinna
być starannie przygotowana, tzn: oczyszczona z perzu i innych
chwastów, głęboko przekopana i odpowiednio nawieziona.
Cebulica syberyjska — najniższa
z roślin cebulowych, osiąga wysokość 10-15 cm. Niewielkie,
podobne do dzwonków kwiaty mają barwę niebieską lub białą.
Zakwita w kwietniu. Wymaga gleby żyznej, przepuszczalnej i
dostatecznie wilgotnej oraz słonecznego lub półcienistego
stanowiska. Cebule wysadza się we wrześniu na głębokość 6-8
cm w odstępach 6-10 cm. Na jednym miejscu mogą pozostawać
kilka lat. Nadają się na rabaty wiosenne, mogą też stanowić
składnik rabat skalnych.
Hiacynt wschodni — osiąga wysokość
20-30 cm. Kwitnie w kwietniu. Kwiaty mają różne kolory: białe,
żółte, niebieskie, fioletowe, różowe, czerwone. Wymagają gleby
żyznej, przepuszczalnej oraz słonecznego stanowiska. Cebule
sadzi się w połowie września na głębokość 10-15 cm w odstępach
15-20 cm.
Kosaciec cebulowy — w naszych warunkach
klimatycznych można uprawiać dwa gatunki: kosaciec holenderski
i kosaciec żyłkowany. Bardziej popularny w ogrodach jest kosaciec
żyłkowany. Wyrasta do wysokości 12-20 cm. Kwiaty o barwie
lilaróżowej, błękitnej lub niebieskiej pojawiają się już w
końcu marca lub na początku kwietnia.
Najlepiej rosną na glebie piaszczysto - gliniastej, umiarkowanie
wilgotnej, na stanowisku słonecznym. Cebule sadzi się w połowie
września na głębokość 6-8 cm w odstępach 5-10 cm. Po 2-3 latach
trzeba rośliny przesadzić. Nadają się na rabaty skalne.
Lilia — do uprawy w ogródkach poleca
się lilie: białą, królewską i tygrysią. Lilia biała wyrasta
do wysokości 50-80 cm. Kwitnie w drugiej połowie czerwca i
w lipcu.
Lilia królewska — wyrasta do wysokości 80-120 cm. Kwiaty
ma większe od lilii białej, wewnątrz białe lub lekko kremowe,
od strony zewnętrznej białoróżowe, czasem czerwonawe, pąki
długie, różowe. Kwitnie w lipcu i na początku sierpnia.
Lilia tygrysia — wyrasta do wysokości 60-150 cm. Kwiaty
są barwy pomarańczowocytrynowej, czasem nakrapiane. Są odmiany
o kwiatach większych, bardziej czerwonych i silnie nakrapianych.
Kwitnie w lipcu i sierpniu.
Lilie najlepiej rosną na glebach próchnicznych, żyznych, głęboko
uprawianych, w miejscach słonecznych, ale przez kilka godzin
dziennie zacienionych. Cebule lilii białych i królewskich
sadzi się w połowie sierpnia na głębokość ok. 15 cm, w odstępach
30-35 cm, natomiast lilii tygrysich sadzi się we wrześniu
na głębokość równą ich trzykrotnej wysokości w odstępach 30-40
cm. Lilie mogą rosnąć w jednym miejscu 3 lata. W ogrodzie
wyglądają bardzo dekoracyjnie w dużych grupach na tle trawnika
lub krzewów iglastych.
Szachownica cesarska — wyrasta
do wysokości 100 cm. Dzwonkowate kwiaty barwy żółtej, pomarańczowej
lub czerwonej tworzą na szczycie pędu koronę. Kwitnie na
przełomie marca i kwietnia. Wymaga gleby przepuszczalnej,
żyznej, dostatecznie wilgotnej i stanowiska słonecznego. Cebule
wysadza się w końcu sierpnia na głębokość ok. 20 cm w odstępach
30-40 cm. Szachownica cesarska dobrze prezentuje się w centralnym
miejscu na rabacie cebulowej lub w grupie na trawnikach. Należy
jednak pamiętać, że ta piękna roślina wydziela przykrą woń.
Nie należy jej przesadzać częściej niż co 3-4 lata.
Śnieżnik lśniący — wyrasta na wysokość
15 cm. Drobne, gwiazdkowe kwiaty mają barwę lawendowoniebieską.
Jest to pierwsza kolorowo kwitnąca roślina cebulowa. Udaje
się na każdej glebie, byle dostatecznie wilgotnej wiosną i
jesienią. Cebulki wysadza się we wrześniu na głębokość 10-12
cm w odstępie 8-12 cm. Stanowisko powinno być nasłonecznione
w czasie wzrostu, a zacienione jesienią. Dlatego sadzi się
je w sąsiedztwie innych roślin dających cień w czasie lata.
Można je też sadzić na trawniku przylegającym do krzewów oraz
w zagłębieniach ogrodów skalnych. Mogą rosnąć kilka lat w
jednym miejscu. Gdy się nadmiernie zagęszczą, można je przesadzić.
Zimowit jesienny — osiąga wysokość
15-20 cm. Lilaróżowe kwiaty wyrastają wprost z ziemi. Charakterystyczną
cechą tej rośliny jest to, że wiosną wyrastają liście, które
latem zasychają, a w sierpniu - wrześniu wprost z ziemi wyrastają
kwiaty podobne do dużego krokusa. Wymagają żyznej, wilgotnej
gleby i stanowiska półcienistego. Bulwy sadzi się w połowie
sierpnia na głębokość 10-15 cm w rozstawie 20-25 cm. Zimowity
można pozostawiać bez przesadzania nawet kilkanaście lat.
Nadają się na rabaty skalne. Można je również sadzić w pobliżu
krzewów, albo na trawnikach (w wyznaczonych miejscach uchylić
darń za pomocą szpadla).
Należy pamiętać, że cała roślina jest silnie trująca.
Zofia Nierodzińska
|
